Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2007

Υπερέβη, αλλά δεν παρανόμησε!

"Έκανε υπέρβαση, όχι όμως και παρανομία" η ΑΓΕΤ μας είπε μεγαλοφώνως ο αρμόδιος αντινομάρχης Ντίτορας για την ΑΓΕΤ που την περασμένη Παρασκευή για τρίτη ή τέταρτη φορά από το Μάιο μας χόρτασε στη σκόνη, σε δόσεις γενναίες και γαλαντόμες, όσο γιαυτό δεν έχουμε παράπονο.
Λοιπόν, αφού υπερέβη πώς και δεν παρανόμησε δεν μας το εξήγησε ο αντινομάρχης και φαίνεται πως κανείς απ' αυτούς τους "αρμοδίους" δεν νοιώθουν την ανάγκη να εξηγήσουν κάποια πράγματα και κανείς άλλωστε δεν τους το ζητάει να το κάνουν.
Έρχονται δύσκολες μέρες καθώς φαίνεται και πρέπει να αγρυπνούμε

Τρίτη, 31 Ιουλίου 2007

γαμώτο επέστρεψα...

Όταν φεύγεις νωρίς είναι καλά, γιατί αποφεύγεις τις ορδές του Αυγούστου, αλλά το κακό είναι ότι επιστρέφεις και νωρίς. Παιδιά, αδεια ήταν και τέλειωσε... Φέρνω μαζί μου ωραίες εικόνες από την Ικαρία και περίεργα συναισθήματα από την επαφή με τον κόσμο της. Άλλος κόσμος και θα σας τα πω, όχι τώρα όμως γιατί ο χρόνος με πιέζει.
Κωστή είσαι εδώ;

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2007

Μη μείνεις άπραγος αυτή τη φορά

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ
ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 7 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΟΛΟΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ.
ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΜΕΝΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ.
ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ.
ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙΣ ΑΠΡΑΓΟΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ.
ΠΡΟΩΘΗΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.
Είναι ίσως η πρώτη φορά, που μια τέτοια κινητοποίηση, χωρίς επίσημο φορέα-διοργανωτή, έχει καταφέρει να έχει μια τέτοια διάχυση της πληροφόρησης. Μηνύματα σαν αυτό, ηλεκτρονικά και από κινητά, έχουν διακινηθεί χιλιάδες στην Ελλάδα. Θυμάστε νάχει ξαναγίνει κάτι ανάλογο;

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2007

Η φωτιά στο Πήλιο και τα μπατζάκια των δημάρχων

Δημοσιεύεται στη "ΘΕΣΣΑΛΙΑ" του Βόλου, Κυριακή 1/7/07

Με τη μυρωδιά της φωτιάς να καίει τα ρουθούνια μας και τις άγριες εικόνες των φωτογραφικών φακών με τις φλόγες να αγκαλιάζουν σπίτια, να απειλούν ανθρώπους, να καταστρέφουν ζωές και να πνίγουν το οξυγόνο της ζωής μας στα αποκαΐδια τους, ίσως δεν θα αντέξουμε να δούμε κι από κοντά ό,τι απόμεινε στο νότιο Πήλιο απ’ αυτή τη μεγάλη καταστροφή των τελευταίων ημερών.
Για τις ευθύνες της πυρόσβεσης, για το συντονισμό, τον καλό ή κακό δεν θα συζητήσουμε εδώ, αφήνουμε άλλους να ερίζουν μπροστά σε τηλεοπτικές κάμερες και τα καυτά μικρόφωνα. Δεν μπορούμε όμως να μην θυμηθούμε τι είχε προηγηθεί αυτής της καταστροφής, εδώ στον τόπο μας.
Υπάρχει και λειτουργεί χρόνια τώρα, στο πλαίσιο της Νομαρχίας και με την ευθύνη της, το περιβόητο Συντονιστικό ‘Όργανο, ΣΝΟ για συντομία, το οποίο θεωρητικώς συνεδριάζει δυο φορές το χρόνο, μια πριν το χειμώνα(για αντιμετώπιση κακοκαιρίας) και μια πριν το καλοκαίρι, για πυρασφάλεια. Μετέχουν οι αρμόδιες νομαρχιακές υπηρεσίες και όλοι οι δήμαρχοι της περιοχής.
Όταν λοιπόν φέτος τον Απρίλιο συνεδρίασε το ΣΝΟ, δεν παραβρέθηκαν παρά δυο-τρεις εκπρόσωποι των Δήμων(ούτε καν οι δήμαρχοι). Και υποτίθεται ότι στη συνεδρίαση θα οργανώνονταν οι ομάδες πυρασφάλειας κάθε περιοχής, θα γίνονταν προγραμματισμός για συντήρηση κρουνών πυρόσβεσης που πρέπει να υπάρχουν σε κάθε Δήμο, για έργα ζωνών πυρασφάλειας και ό,τι άλλο γνωρίζουν ότι πρέπει να γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις οι σχετικές υπηρεσίες. Επειδή όμως η συμμετοχή ήταν λειψή με το παραπάνω, έγινε και νέα συνεδρίαση του ΣΝΟ, αλλά υπό το βάρος όμως ενός ελέγχου που είχε κάνει στην περιοχή μας η Περιφέρεια Θεσσαλίας και είδε ότι τίποτε δεν υπήρχε για πυρασφάλεια στους περισσότερους Δήμους-και σ’ αυτούς που τώρα η φωτιά κατέκαψε δάση και περιουσίες. Και επιπλέον με μια εντολή για προκαταρκτική έρευνα από την Εισαγγελία, για αναζήτηση ευθυνών για αυτή ακριβώς την πραγματικότητα.
Έχει σημασία να τα θυμηθούμε αυτά, ακόμη και μετά την καταστροφή. Για να σταματήσουν τα δάκρυα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για ό,τι χάθηκε, αφού δεν αρκούν για να σβήσουν τις φωτιές. Για να σταματήσει κάποτε ο δημαρχιακός θώκος νάναι θωπευτικός για ορισμένα οπίσθια, που ωστόσο δεν αποδεικνύονται και άξια να φορούν μεταξωτά εσώρουχα. Για να σταματήσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ιδιαιτέρως στην περιφέρεια, νάναι μια σφραγίδα που εξασφαλίζει μια γενναία σύνταξη και όσοι αναλαμβάνουν τα ηνία της, να μάθουν να επωμίζονται και τις ευθύνες της.